Verslag van de Alternatieve Elstedentocht op de Weissensee 2009

Voordat het zover is gaat er een hele periode van voorbereiding aan vooraf. Deze begon al door in de zomer van 2008 veel kilometers te maken op de racefiets. Met de club trainde ik 2 x per week in groep 2 en daarnaast ging ik in het weekend nog eens gemiddeld 2 x een toertocht rijden. In deze periode heb ik zo'n 6000 km afgelegd.

Op maandag avond ging ik skeeleren met mijn skeelermaatje Fons en bij goed weer ook nog even op woensdagavond een tochtje langs de Twente route van Lievede naar Harreveld een paar keer op en neer.

Na de kermis van Lichtenvoorde zet ik mijn training voort in de sportschool Sourcy te Zieuwent. Daar ben ik gemiddeld 2 a 3 keer per week te vinden in de fitness/cardio ruimte of op de fiets in de RPM zaal. De RPM is mijn favoriete onderdeel temeer omdat ze die hier erg goed les in geven. De fitness/cardio toestellen zijn afgestemd op mijn schaatstraining.

Half oktober gaat de schaatsbaan open en dan rijden we met enkele schaatsmaatjes op zaterdag naar Deventer en op dinsdag en soms ook nog op donderdagavond naar de 400 meterbaan in Enschede. Het is een overdekte baan waardoor je een verwende schaatser wordt. Daarom blijven we toch naar de half open baan in Deventer gaan waar je de natuurlijke elementen tegen komt.

De winter periode van december/januari kwam als een geschenk voor mijn trainingsprogramma. Een betere voorbereiding op natuurijs kun je niet krijgen. Al met al heb ik op natuurijs zo'n 300 km. kunnen afleggen. De km. op de binnenbaan zijn bij elkaar opgeteld zo'n 2000 km. in totaal.

Vanwege mijn zwakke enkels heb ik dit jaar op Salomon schaatsen gereden met een schoen die gemaakt is van carbon. De schoen lijkt op een soort langlauf schoen met aan de onderkant een click systeem waarmee je de klapschaats (ijzers) bevestigd. Door middel een eenvoudige handeling, het overhalen van een hendeltje, haal je de schoen van de klapschaats.

In de week voor de tocht neem ik wat rust. De bezoeken aan de sportschool zijn geminimaliseerd tot een keer per week en op de schaatsbaan in Enschede heb ik nog even de geslepen ijzers getest. Vanaf vrijdag geen inspanning meer geleverd behalve het inpakken van onze spullen, zoals kleding, de crossfietsen en natuurlijk de schaatsen. Mijn vrouw Lidwien gaat ook mee voor de gezelligheid en natuurlijk als mentale ondersteuning. Alleen neemt zij wel veel kleding mee!! Op z'n plat gezegd, doar krieg ij een krommen pokkel van deur al dat gesleep.

Zondagmorgen rond 04.00 uur verzamelen we ons in Vragender op de bult. We rijden met een paar mensen uit Vragender richting Oostenrijk. Bij de Weissensee aan gekomen, dat op 1000 meter hoogte ligt, zien we dat er een dik pak sneeuw van ongeveer 70 cm ligt en dit is geen goed voorteken.

Onze vermoedens werden op dinsdagmorgen, de 1^ste Alternatieve Elfsteden toertocht bevestigt, het ijs is zeer slecht. Het ijs bestond uit gesmolten sneeuw en was daarom erg broos. Als het maar een graad of 3-4 vriest dan kun je er prima schaatsen, maar helaas was de temperatuur vandaag 0 graden. De regen die viel met bakken uit de lucht waardoor er ongeveer 3 tot 5 cm water op het ijs lag.

Toch werd er vandaag gestart.Van de 550 deelnemers zijn er ongeveer 300 gestart waaronder ik ook.

Mijn gedachten waren: i'j bunt hier e’ komne um te schaatsen en dan gaot i'j ok schaatsen!! Velen verklaarden mij voor gek, wat niet verwonderlijk is?

Om 07.00 uur klonk het startschot terwijl het dan nog pikkedonker is. Mijn vrouw zwaaide mij uit en wenste mij veel succes. Op het gevoel en met veel geluk probeer je dan de eerste ronde van 16,7 km. door te komen. Bij de tweede ronde begint het licht te worden en de helft van de deelnemers is dan al gestopt. Ik zat in een groep van 6 personen en nog steeds niet gevallen. Zou bidden dan toch helpen?? Na de 3^de ronde was ik alleen, mijn groepje stopte, onverantwoord om verder te gaan was hun reden. Nu moest ik alleen verder, zielig alleen verder. Maar wat een geluk, heel in de verte zag ik iemand schaatsen. Ik spoedde mij ernaar toe. En toen viel ik, languit in het koude water en was ik drijfnat. Bidden helpt ook niet. De regen komt nog steeds met bakken uit de lucht en dat bleef het ook de hele dag zo doorgaan. Ik ging alleen verder en kon geen groep meer vinden waaraan ik mij kon optrekken. Er waren nog maar paar deelnemers op de baan. Na nog 3 keer te zijn gevallen had ik het ijs en ijs koud. Bidden doe ik ook niet meer, dacht ik.

Na de 5^de ronde kwam Lidwien, warm gekleed op de baan kijken hoe het ging. Ze had in het hotel een lekker ontbijt gehad. Verkleumt schaatste ik naar haar toe, ze adviseerde om te stoppen. Haar advies luidde: als je vrijdag de 2^de toertocht wilt schaatsen en niet ziek wilt worden lijkt het mij verstandig om te stoppen. Ik stond in dubio, de wil om verder te gaan was groot maar gelukkig heeft haar verstand gezegevierd. In de tent heb ik droge kleren aangetrokken en na 5 a 10 min. begon ik ongecontroleerd te rillen en dat uren lang.

Uiteindelijk hebben maar 8 mensen de eindstreep gehaald. Het is maar goed dat ik gestopt ben zodat ik mij kon voorbereiden op de 2^de toertocht. In de nacht van donderdag op vrijdag zou het flink gaan vriezen volgens de weersvoorspelling. Na een goede nachtrust keek ik op vrijdag rond 05.00 uur op de thermometer en die gaf 0 graden aan. Toen heb ik even achteruit gebeden. Om 07.00 uur zijn we met ongeveer 1100 deelnemers toch gestart. Het was gelukkig droog, maar het ijs zat vol scheuren en was erg broos. Het werd die dag een kompleet slagveld, de ambulances reden af en aan. Ik heb vele mensen met bebloede gezichten en botbreuken gezien.

Na 100 km. hield ik het voor gezien. De kwaliteit van het ijs was erg slecht geworden. Er waren grote stukken fijn gemalen ijs en nog meer scheuren. Stoppen was de beste optie. Op een paar blauwe plekken en een verrekte liesspier na, was ik er ongeschonden maar gezond vanaf gekomen. Bij normaal schaatsweer halen er op zo'n toertocht ongeveer 75% van de deelnemers de eindstreep. Nu waren er dat maar 23 personen wat hiermee aangeeft hoe slecht het ijs was.

In 2005 bijvoorbeeld, haalde men op de dinsdag met goed ijs en windkracht 8 in alle redelijkheid gemakkelijk de eindstreep. En op de vrijdag die volgde haalde men met goed ijs en matige sneeuwval met twee vingers in de neus de 200 km. Maar 2009 was een jaar die bar en bar slecht was.

Gelukkig komt er een nieuw fietsseizoen 2009 aan met hopelijk veel mooi en droog zomer weer. Dan hoop ik jullie allemaal goed gehumeurd en gezond weer terug te zien.

Groeten Lau Reukers.